Her yeni bir gün yeni bir başlangiç derler ya… peki diger sayfalardan kalan mürekkep izlerini ne yapmali?
Merak etmediğini düşünursün
Öyle davranir ve öyle söylersin
Ama aslinda nasil da içten içe için gidiyordur
Nasil merak ediyorsundur
Kiminle nerede ne yapiyor
Hele ki asıl meselen özlemekse…
Ama araya mesafeler, kisiler, yargilar…giriyorsa..
Bilirsin demi ne zordur baskalari ona rahatca sarilip, operken.. sen yaklasamassin bile…
İşte o anda sinanir butun hersey..
Ya tamadir. Ya devam…
Aşk insana neler yaptırır dostum bilirmisin?
Yazmayi sevmediğin halde yazdirir…
Okumayi sevmedigin halde okutur… hemde nasil…
Görmeye bile dayanamadığın o “vıcık” aşk sahnelerini bile sevdirir…
Evliliği düşündürür…
Hatta “asla yapmam” dedigin… “nefret ediyorum” diye haykırdığın… çocuk yapma fikrini…çocuklari sevdirir
Hani o ödünün koptuğu “ihtiyarlama” korkusu varya? “onunla olayımda varsin ihtiyarlıyalım” dedirtir insana…
Ama herşeye rağmen iyisi “iyi” kötüsü de “iyi” bir ogreticidir…